Κυριακή, 25 Μαρτίου 2012

Μαρίνα Γαλανού: «Η Δράση μας είναι χρέος προς την αξιοπρέπειά μας»

MAPTYPIEΣ
ΕΤΟΣ 29o - ΤΕΥΧΟΣ 4o
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ -ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ-ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011
TPIMHNIAIA EKΔOΣH THΣ EΛΛHNIKHΣ EΠITPOΠHΣ
THΣ ΔIEΘNOYΣ AMNHΣTIAΣ
Συνέντευξη: Λυδία Τρύφωνα


Μαρίνα Γαλανού: «Η Δράση μας είναι χρέος προς την αξιοπρέπειά μας»

Συνέντευξη της Μαρίνας Γαλανού , Προέδρου του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών και Διευθύντριας των εκδόσεων «Πολύχρωμος Πλανήτης »


Flag of Greece Ελλάδα : Κυριακή, 25 Μαρτίου 2012 | 16:45

Η ελληνική κοινωνία είναι επαρκώς ενημερωμένη σχετικά με τα προβλήματα των διεμφυλικών;

Θεωρούμε ότι υπάρχει μεγάλη άγνοια, πέραν των δεδομένων προκαταλήψεων. Χρειάζεται πολλή δουλειά τόσο από μέρους μας, όσο και από τα ΜΜΕ. Ας μην ξεχνάμε ότι το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο επέβαλε χρηματική ποινή σε εκπομπή που απλώς φιλοξένησε τρανς γυναίκα. Νυκτερινό σχολείο αρνήθηκε να εγγράψει δύο τρανς γυναίκες, δημόσιο νοσοκομείο δεν προσέφερε την πρέπουσα νοσηλεία σε φίλη μας, ασφαλιστικά ταμεία αρνούνται την κάλυψη επεμβάσεων σε τρανς άτομα, ενώ ιδιοκτήτες δεν ενοικιάζουν εύκολα σε αυτά τους χώρους τους.

Απαιτείται δηλαδή σχετική εκπαίδευση; Και, αν ναι, από πού πρέπει να ξεκινήσει;

Είναι πάγιο αίτημά μας να υπάρξει μάθημα σεξουαλικού προσανατολισμού στα σχολεία, που θα περιλαμβάνει και την έννοια της ταυτότητας και έκφρασης φύλου. Τα σχολεία και οι εκπαιδευτικοί οργανισμοί πρέπει να αποκτήσουν πολιτικές κατά των διακρίσεων για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας/έκφρασης φύλου, ώστε να δημιουργηθεί ένα τείχος κατά των διακρίσεων και μια γέφυρα στην απομόνωση και τους αποκλεισμούς. Ιδιαίτερη σχετική εκπαίδευση απαιτείται, βέβαια, στα σώματα ασφαλείας.

Υπάρχουν χώρες που εκδηλώνουν περισσότερη ευαισθησία ως προς τα δικαιώματα των διεμφυλικών από αυτήν που διαπιστώνεται στην Ελλάδα;

Σε όλη την Ευρώπη η τρανς κοινότητα αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα περιθωριοποίησης και αποκλεισμών. Το έχει επισημάνει και ο Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης, Thomas Hammarberg, στην έκθεσή του «Ανθρώπινα Δικαιώματα και Ταυτότητα Φύλου» (Human Rights and Gender Identity), τονίζοντας ότι είναι απαραίτητη η αναφορά στην ταυτότητα κοινωνικού φύλου σε όλες τις νομοθεσίες κατά των διακρίσεων. Θα λέγαμε ότι οι χώρες που έχουν την καλύτερη νομοθεσία υπέρ των δικαιωμάτων των διεμφυλικών είναι η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Θα θέλαμε να μας κατατοπίσεις σχετικά με το ιστορικό του Σωματείου και τις ανάγκες που οδήγησαν στη δημιουργία του.

Το Σωματείο ιδρύθηκε το Μάρτιο του 2010, από 26 ιδρυτικά μέλη, διεμφυλικούς γυναίκες και άντρες. Σήμερα αριθμεί 50 περίπου εγγεγραμμένα μέλη. Υπήρχε κενό στη διατύπωση των αναγκών της κοινότητας από τα ίδια της τα μέλη, κενό που ήρθε να καλύψει το Σωματείο με σκοπό τη σαφή διεκδίκηση των αιτημάτων μας στη χώρα μας, αλλά και τη δημιουργία δεσμών αλληλεγγύης μεταξύ των ίδιων των μελών.

Σε ποιες πολιτικές/νομοθετικές διεκδικήσεις προς την ελληνική πολιτεία έχετε προβεί μέχρι σήμερα και ποιες αντιδράσεις αντιμετωπίσατε;

Σε πολιτικό/νομοθετικό επίπεδο κινηθήκαμε προς την κατεύθυνση των παρακάτω: Προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης με παρεμβάσεις μας στο νομοσχέδιο για «την αντιμετώπιση ορισμένων μορφών ρατσισμού και ξενοφοβίας». Συγκεκριμένα επιδιώξαμε: τη δημιουργία πιο σφιχτού πλαισίου για την καταπολέμηση της προπαγάνδας μίσους (hate speech) κατά των διεμφυλικών, την προσθήκη της ταυτότητας κοινωνικού φύλου ως εδάφους απαγόρευσης διακρίσεων και εγκλημάτων μίσους (hate crimes) και τη δυνατότητα παράστασης πολιτικής αγωγής των ενδιαφερομένων ΜΚΟ σε υποθέσεις που τυχόν φτάσουν στο δικαστικό ακροατήριο. Υπήρξαν αλλαγές ως προς το πρώτο και τρίτο σκέλος, αλλά όχι ως προς το δεύτερο, που ήταν η βασική μας διεκδίκηση. Ωστόσο, μέσω επαφών που κάναμε με φορείς και κόμματα, έχουμε πετύχει την κατάθεση σχετικών τροπολογιών και αναμένουμε τί θα γίνει επ’ αυτών. Σε επαφή με το Υπουργείο Εργασίας θέσαμε το θέμα της αλλαγής της σχετικής νομοθεσίας προς την κατεύθυνση της προσθήκης της ταυτότητας κοινωνικού φύλου, στοχεύσαμε στην ένταξη των διεμφυλικών στις κοινωνικές ομάδες που χρήζουν ιδιαίτερης ευαισθησίας από την πολιτεία και στη δημιουργία πλαισίου για την απασχόληση. Οι επαφές συνεχίζονται.

Σε ποιο σημείο βρίσκεται η προσπάθεια αποϊατρικοποίησης της ταυτότητας κοινωνικού φύλου σε παγκόσμιο επίπεδο;

Καταρχήν να τονίσουμε ότι με αυτόν τον όρο εννοούμε τη μη ένταξη των διεμφυλικών στους ψυχικά ασθενείς. Μέχρι στιγμής η μόνη χώρα που την έχει θεσμοθετήσει είναι η Γαλλία. Γίνεται μια σημαντική καμπάνια διεθνώς (η λεγόμενη “Stop Patholozigation 2012”), αλλά χρειάζεται πολλή προσπάθεια και βάθος χρόνου. To Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πάντως προτρέπει τις χώρες μέλη προς αυτή την κατεύθυνση.

Το περασμένο καλοκαίρι το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας παρουσίασε στην Αθήνα την έκθεση “Proudly African and Transgender: Portraits” με τα πορτρέτα 10 διεμφυλικών Αφρικανών που επέλεξαν να δείξουν τα πρόσωπά τους και να μιλήσουν για τις ιστορίες τους διεθνώς. Νομίζεις ότι συνέβαλε αυτή η έκθεση στην ευαισθητοποίηση για τα θέματά σας;

Εκθέσεις σαν κι αυτή δίνουν το στίγμα της υποστήριξης και της αλληλεγγύης προς την τρανς κοινότητα, ενώ συμβάλλουν στην κατανόηση και στην ένταξη των τρανς ατόμων. Ήταν μια εξαιρετική έκθεση και ευχόμαστε να δούμε πολλές ακόμη στο μέλλον. Ωστόσο, για να υπάρξει από το κοινό η ανταπόκριση που θα έπρεπε, χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμη.

Η 20ή Νοεμβρίου έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Διεμφυλικών. Σε ποια σημεία εστίασε η φετινή Ημέρα;

Η Ημέρα αυτή είναι η ημέρα απόδοσης τιμής και μνήμης στα τρανς άτομα που υπήρξαν θύματα δολοφονιών και επιθέσεων μίσους σε όλο τον κόσμο, αλλά και ημέρα που προωθείται η ευαισθητοποίηση στα προβλήματα αποκλεισμών και περιθωριοποίησης που αντιμετωπίζει η τρανς κοινότητα. Ο φετινός μας στόχος ήταν διττός: αφενός η δημιουργία δεσμών αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της κοινότητας και των πολιτών και αφετέρου η ανάδειξη μέσω ομιλιών ακαδημαϊκών, πολιτικών και ακτιβιστών του πολιτικού μέρους της τρανς ατζέντας. Επιπλέον καταθέσαμε ψήφισμα προς το Ελληνικό Κοινοβούλιο με τα πλήρη επικαιροποιημένα μας αιτήματα.

Η συνολική κατάσταση επιτρέπει τελικά αισιοδοξία;

Χωρίς αισιοδοξία δεν θα είχαν νόημα οι προσπάθειές μας. Θα επιμείνουμε, έστω κι αν τα βήματα προς τα εμπρός προχωρούν πολύ αργά. Είναι χρέος προς την αξιοπρέπειά μας.


Πηγή : © Διεθνής Αμνηστία
ΕΤΟΣ 29o-ΤΕΥΧΟΣ 4o ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ -ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ-ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011 TPIMHNIAIA EKΔOΣH THΣ EΛΛHNIKHΣ EΠITPOΠHΣ THΣ ΔIEΘNOYΣ AMNHΣTIAΣ



Δεν υπάρχουν σχόλια: