Συνέντευξη της Ειρήνης Πετροπούλου στη Μαρίνα Γαλανού για το transs.gr.

Δεύτερη συνέντευξη του transs.gr, με την Ειρήνη Πετροπούλου, υποψήφια Δημοτική Σύμβουλο με τον συνδυασμό «Ανοιχτή Πόλη», του οποίου ηγείται η κυρία Πορτάλιου και στηρίζεται από τον Συ.Ριζ.Α.

Η Ειρήνη Πετροπούλου, υπήρξε στέλεχος του ΑΚΟΕ (Απελευθερωτικό Κίνημα Ομοφυλόφιλων Ελλάδας), υπεύθυνη έκδοσης του περιοδικού ΑΜΦΙ από το 1988 έως το 1991, ιδρυτικό μέλος της ΕΟΚ (Ελληνική Ομοφυλοφιλική Κοινότητα) και Αντιπρόεδρός της για 15 χρόνια, αρχισυντάκτρια του περιοδικού Deon και είναι μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΚΕ (Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας). Χαίρομαι ιδιαίτερα που φιλοξενούμε συνέντευξή της.

Η Ειρήνη Πετροπούλου (αριστερά) με την Μαρίνα Γαλανού (δεξιά) κατά την διάρκεια της συνέντευξης.


Μαρίνα Γαλανού: Ειρήνη, αφού σ’ ευχαριστήσω για την συνέντευξη αυτή, να σου ευχηθώ καλή επιτυχία στην υποψηφιότητά σου ως δημοτική σύμβουλος με τον συνδυασμό της «Ανοιχτής Πόλης».

Θα ξεκινήσω τις ερωτήσεις μου με ένα θέμα που ήρθε στην επικαιρότητα πρόσφατα και που εν πρώτοις δεν έχει σχέση με την λοαδ κοινότητα, κατά τη γνώμη μου όμως έχει. Πρόσφατα λοιπόν, ο υποψήφιος περιφερειάρχης Αλ. Αλαβάνος και η υποψήφια Δήμαρχος, κα Πορτάλιου σε επίσκεψή τους στον Άγιο Παντελεήμονα αποδοκιμάστηκαν έντονα από ομάδες «αγανακτισμένων πολιτών», λόγω της στάσης της αριστεράς στο θέμα των μεταναστών. Φυσικά, είναι προφανές ότι η βία είναι καταδικαστέα και εκτός δημοκρατικών θεσμών. Επίσης είναι γνωστές οι θέσεις λοαδ οργανώσεων για «αλληλεπίδραση και ζύμωση» με άλλα κινήματα, όπως αυτό των μεταναστών. Παράλληλα, χαρακτηριστικά θυμάμαι, τον Ιρανό γκέι μετανάστη Άλεξ που είχαμε δώσει την μάχη με την ΕΟΚ τότε για να πάρει άσυλο στην Ελλάδα να λέει: «προς θεού μην αποκαλυφθεί το ονοματεπώνυμό μου, γιατί θα με λυντσάρει η ιρανική κοινότητα στην Ελλάδα». Επίσης, δεν είναι καθόλου προφανές ότι η πλειοψηφία των μεταναστών διάκεινται φιλικά προς τους λοαδ. Τέλος, δέ, σε πολλές χώρες όταν τίθεται θέμα υπηκοότητας για τους μετανάστες μία από τις καίριες ερωτήσεις που τίθενται είναι κατά πόσο θεωρούν ότι πρέπει οι ομοφυλόφιλοι, λεσβίες, αμφί, τρανς να έχουν δικαιώματα. Στην Ελλάδα όλα αυτά περνούν επιδερμικά, και θεωρείται άνευ όρων προοδευτική μία υποστήριξη προς τους μετανάστες, χωρίς περαιτέρω εξέταση. Θέλω τη γνώμη σου.

Ειρήνη Πετροπούλου: Χαίρομαι που έχεις τη τόλμη να θίξεις αυτή τη πλευρά ενός ζητήματος με αρκετές προεκτάσεις. Ας πάρουμε τα θέματα ένα-ένα. Η βία, απ’ όπου και αν προέρχεται ό,τι στόχο και να έχει, είναι καταδικαστέα. Αυτό δεν το αμφισβητούμε καθόλου. Από την άλλη μεριά, το ζήτημα του Άλεξ, αλλά και κάθε γκέι μετανάστη που προέρχεται από χώρα «μη ανεκτική» έως και εχθρική απέναντι στον ομοερωτικό σεξουαλικό προσανατολισμό μας έδειξε και μια άλλη πλευρά των μεταναστών που ζουν στην Ελλάδα και όπου η σαρία έχει τους δικούς της νόμους και κανόνες. Είναι τραγικό ένας άνθρωπος ν’ αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη χώρα του γιατί κινδυνεύει η ζωή του και ν’ ανακαλύπτει ότι ούτε στην καινούργια του πατρίδα μπορεί να βρει γαλήνη και ησυχία γιατί και εκεί θα τον κυνηγήσουν οι δικοί του άνθρωποι.

Η μεταναστευτική πολιτική άλλων χωρών έχει φροντίσει να προβλέψει και μια τέτοια πιθανότητα όχι μόνο για να προστατευτούν οι γκέι μετανάστες που θα ζητήσουν άσυλο, αλλά και η λοαδ κοινότητα των χωρών αυτών. Εδώ, δυστυχώς, αν τολμήσουμε να θίξουμε το ζήτημα, κινδυνεύουμε να χαρακτηριστούμε εθνοφασίστες. Δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι η πλειοψηφία των μεταναστών μας βλέπει με μισό μάτι ούτε να μιλήσω εξ ονόματος ολόκληρης της Αριστεράς ή της λοαδ κοινότητας, το σίγουρο είναι ότι μια μερίδα των μεταναστών που ζουν εδώ θα ήθελε πραγματικά να μας κρεμάσει ανάποδα. Ελπίζω να έχουν επίγνωση τι μπορεί να σημαίνει αυτό με δεδομένο ότι η νομοθεσία της Ελλάδας είναι διαφορετική από αυτή που ισχύει στο Ιράν, για παράδειγμα, και η όποια παραβίαση των νόμων θα τους φέρει αντιμέτωπους με την Δικαιοσύνη.

Είναι αδύνατον ένα μέρος της Αριστεράς όπως και της λοαδ κοινότητας να μην σκέφτεται με τον ίδιο τρόπο, αλλά υπάρχει και μια ευαισθησία απέναντι στα δεινά που έχουν περάσει όσοι άνθρωποι αναγκάζονται να φύγουν από τον τόπο τους αναζητώντας κάτι καλύτερο. Δεν είναι κακό να προσφέρεις το χέρι σε έναν βασανισμένο άνθρωπο… Το θέμα της μετανάστευσης δεν είναι ξένο για την Ελλάδα. Η διαφορά τώρα είναι πως αντί να κουνά μαντήλι γίνεται οικοδέσποινα…


Μ.Γ.: Έχω ακούσει απόψεις, από κάποιους ότι η αριστερά στην Ελλάδα θέτει μαξιμαλιστικά κάποια λοαδ θέματα, πχ τον πολιτικό γάμο ομοφύλων. Συμφωνείς με αυτήν την άποψη;

Ε.Π.: Τα λοαδ θέματα δεν απασχολούν ολόκληρη την Αριστερά. Το ΚΚΕ, για παράδειγμα, είναι τελείως αρνητικό απέναντι μας σε σημείο που κάποτε διέγραφε μέλη του γιατί είχαν διαφορετικά σεξουαλικά φρονήματα! Έχω διαγραφεί από την ΚΝΕ γι’ αυτό το λόγο… Σε αυτή την Αριστερά οφείλουμε όχι μόνο να γυρίσουμε τη πλάτη αλλά και να την καταγγείλουμε. Η υπόλοιπη Αριστερά δείχνει, μεν, ένα ευαίσθητο πρόσωπο, θέλει να υποστηρίξει ορισμένα από τα αιτήματα μας - όπως την θεσμοθέτηση και κατοχύρωση των ζευγαριών του ίδιου φύλου – αλλά ακόμα δεν έχει ξεφορτωθεί τους εσωτερικούς της δαίμονες. Εκεί κάπου χάνει.

Μ.Γ.: Ας μπούμε τώρα στο θέμα της υποψηφιότητάς σου. Κατεβαίνεις με έναν συνδυασμό που υποστηρίζεται από τον Συ.Ριζ.Α. Αν πάρουμε παράδειγμα άλλες χώρες, που και εκεί η αριστερά έχει μικρή δύναμη, παρ’ όλα αυτά (πχ Πορτογαλία), η αριστερά ήταν η πρώτη που κατέθεσε νομοσχέδιο για τον πολιτικό γάμο ομοφύλων και για άλλα θέματα της λοαδ κοινότητας. Στην Ελλάδα ποτέ. Κατ’ αρχήν αισθάνεσαι ικανοποιημένη από την στάση που έχει κρατήσει ο Συ.Ριζ.Α τα τελευταία χρόνια στα λοαδ θέματα;

Ε.Π.: Όπως σου ανέφερα παραπάνω η Αριστερά ακόμα παλεύει με τους εσωτερικούς της δαίμονες και κυρίως τις ομοφοβικές τάσεις που την πιάνουν κάθε φορά που συνειδητοποιεί ότι παραείναι υποστηριχτική απέναντι μας. Υπάρχουν τριγμοί ακόμα και μέσα στον Συ.Ριζ,Α που λειτουργούν ως τροχοπέδη στις όποιες καλές προθέσεις υπάρχουν. Αυτό είναι κάτι που οφείλει να λύσει η παράταξη και γρήγορα γιατί κινδυνεύει να χάσει την εμπιστοσύνη της λοαδ κοινότητας. Δείχνει, από την άλλη μεριά, και καλές προθέσεις. Οφείλουμε να το παραδεχτούμε αυτό.

Από αυτή την άποψη και μετά γνώσης λόγου ομολογώ δεν αισθάνομαι απόλυτα ικανοποιημένη ούτε απόλυτα δυσαρεστημένη. Θα προτιμούσα, βέβαια, έναν Συ.Ριζ.Α πολύ πιο δυναμικό, πιο σταθερό στις δεσμεύσεις του απέναντι μας, με μεγαλύτερη συνέπεια και, γιατί όχι, με μια λοαδ ατζέντα να φιγουράρει στις πρώτες θέσεις των θεμάτων που θέτει εντός και εκτός Κοινοβουλίου.

Μ.Γ.: Την ίδια ημέρα που ανακοινώθηκε η υποψηφιότητα του Δημήτρη Τσαμπρούνη με τον συνδυασμό του κυρίου Καμίνη, λίγο αργότερα νομίζω ότι ανακοινώθηκε και η δική σου. Αισθάνεσαι ότι οι δύο αυτές υποψηφιότητες, ανοικτά ομοφυλόφιλων σε διαφορετικό συνδυασμό, δρουν ανταγωνιστικά, ή συμπληρωματικά;

Ε.Π.: Είναι μια ερώτηση που μου τίθεται συνέχεια μόλις ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες μας. Εκτιμώ τον Δημήτρη και μου είναι αδύνατον να τον δω ανταγωνιστικά. Πώς μπορώ, άλλωστε, όταν δουλεύουμε για την ίδια κοινότητα, έχουμε τα ίδια ζητήματα και κατεβάζουμε τα ίδια αιτήματα; Αυτό που έχει σημασία είναι η ορατότητα δύο ανοικτά λοαδ ανθρώπων που λειτουργούν συμπληρωματικά με στόχο την προώθηση των αιτημάτων μας εκ των έσω.

Μ.Γ.: Θα σου κάνω τρεις ερωτήσεις που έκανα και στον Δημήτρη και αφορούν ειδικά τρανς θέματα. Την πρώτη λίγο αλλαγμένη, αφού αφορούσε ειδικά το πρόσωπο του Καμίνη.

a) Θα ήθελα να σου παραθέσω ένα σενάριο, ίσως πραγματικό. Ας υποθέσουμε ότι μία τρανς γυναίκα που δεν έχει κάνει επέμβαση επαναπροσδιορισμού του φύλου της είναι δημοτική υπάλληλος. Έχει προσληφθεί ως άρρεν, τα στοιχεία της αντρικά, το κοινωνικό της φύλο όμως είναι γυναικείο. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, τα φυλομεταβατικά άτομα που δεν έχουν κάνει επέμβαση, δεν αναγνωρίζονται με το επιθυμητό φύλο. Ποιά πιστεύεις ότι πρέπει να είναι η αντιμετώπιση του/της Δημάρχου και ποιά θα ήταν η δική σου ως Δημοτική Σύμβουλος;

b) Είναι γεγονός ότι η χώρα μας βρίσκεται σε μία αρκετά δύσκολη οικονομικά συγκυρία. Τα αδύναμα μέλη της φυσικά έχουν τις μεγαλύτερες δυσκολίες. Ανάμεσά τους είναι και τα τρανς άτομα, που είμαι σε θέση να γνωρίζω λόγω της ενασχόλησής μου με το ΣΥΔ, ότι αντιμετωπίζουν πολύ μεγάλα προβλήματα, πίστεψέ με. Στα πλαίσια αυτά το ΣΥΔ, θα ιδρύσει μάλιστα Ταμείο Αλληλεγγύης, πέραν του γενικού ταμείου του, για την βοήθεια των τρανς ατόμων που βρίσκονται στον κυκλώνα και πάντα στα πλαίσια των δυνατοτήτων μας ως ΜΚΟ. Πιστεύεις ότι ο Δήμος, θα μπορούσε να έχει συμβολή σ’ αυτό; Και αν ναι, με ποιόν τρόπο θα το φανταζόσουν;

c) Πρόσφατα (προ τριών μηνών) διαβάσαμε στις εφημερίδες εγκύκλιο του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη (πρώην Δημ. Τάξης), σύμφωνα με την οποία δίνεται κατεύθυνση στα σώματα ασφαλείας, να δείξουν περισσότερη προσοχή και σεβασμό στις μειονότητες, ανάμεσά τους και στα τρανς άτομα. Δεν είδαμε όμως κάτι ανάλογο και για την δημοτική αστυνομία. Ποιές νομίζεις ότι πρέπει να είναι οι παρεμβάσεις στα θέματα αυτά του Δήμου, και ας μην το περιορίσουμε μόνο σ’ αυτό, αλλά γενικότερα σε θέματα διαφορετικότητας (σεξ. προσανατολισμός, ταυτότητα φύλου) στις υπηρεσίες του Δήμου.

Ε.Π.: Δεν μπορώ να γνωρίζω από τώρα τι αντίδραση θα έχει το πρόσωπο που θα πάρει το χρίσμα της/του Δημάρχου. Η σωστή αντιμετώπιση ενός φολομεταβατικού ατόμου είναι θέμα παιδείας. Προσωπικά, θα την προσφωνούσα με το όνομα που επιθυμούσε και στο πρόσωπο της θα έβλεπα ακριβώς αυτό που θέλει: μια γυναίκα. Αυτό που έχει σημασία είναι πόσο αποτελεσματικός είναι ένας άνθρωπος στη δουλειά του και με βάση αυτό πρέπει να κρίνεται.

Αυτό που οραματίζεται να κάνει το ΣΥΔ είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο και πάρα, μα πάρα πολύ χρήσιμο. Δεν γνωρίζω τι δυνατότητες και τι μέσα διαθέτει ο Δήμος, αλλά θα κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου για να έχετε βοήθεια.

Τα άτομα που στελεχώνουν τις υπηρεσίες του Δήμου, όποιες και να είναι αυτές, πρέπει να ενημερώνονται, να επιμορφώνονται και να εκπαιδεύονται συνεχώς πάνω στις κοινωνικές ανάγκες που διαμορφώνονται. Αυτό είναι κάτι που λείπει με αποτέλεσμα να υποβαθμίζεται η ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχονται. Το βλέπουμε, άλλωστε αυτό το λυπηρό φαινόμενο όχι μόνο στις υπηρεσίες των Δήμων, αλλά σε όλες τις υπηρεσίες της χώρας. Πραγματικά δεν γνωρίζω τι έχω ν’ αντιμετωπίσω, αλλά θεωρώ δεδομένο ότι οι υπηρεσίες πρέπει ν’ αποκτήσουν πιο ανθρώπινο χαρακτήρα και χωρίς ίχνος διακρίσεων.

Μ.Γ.: Είσαι από τους ανθρώπους που ασχολείται από την δεκαετία του ’80 με το λοαδ κίνημα. Τί νομίζεις ότι έφταιξε που από το 1976 που πρωτοεμφανίστηκε το ΑΚΟΕ, έως σήμερα, έχουν γίνει ελάχιστα πράγματα;

Ε.Π.: Έχουν γίνει αρκετά πράγματα όχι, όμως, τόσα όσα θα θέλαμε. Το ΑΚΟΕ ήταν ένα μεγάλο σχολείο για εμένα. Λειτουργούσε με τον δικό του άναρχο τρόπο, έβγαζε το περιοδικό ΑΜΦΙ, έκανε παρεμβάσεις που ταρακούνησαν για τα καλά την τότε ελληνική κοινωνία. Μην ξεχνάμε ότι εμφανίστηκε και άνθησε στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Δυστυχώς, στην πορεία φάνηκαν οι ατέλειες του. Δεν υπήρχε καταστατικό που θα του έδινε νομικό χαρακτήρα και δυνατότητα να κάνει lobbying με τους πολιτικούς ή τις διάφορες κρατικές υπηρεσίες και φορείς. Να είναι πιο αποτελεσματικό. Θέματα που αυτή τη στιγμή δεν αντιμετωπίζουν οι μετέπειτα οργανώσεις.

Μην ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα έρχονται πράγματα με καθυστέρηση μιας και βάλε δεκαετίας σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Την εποχή που εδώ είχαμε ένα «άτυπο» ΑΚΟΕ – και λέω «άτυπο» γιατί δεν είχε καταστατικό όπως η κάθε οργάνωση – στην Αγγλία, για παράδειγμα, οι λοαδ οργανώσεις ερχόντουσαν αντιμέτωπες με το Section 28 που απαγόρευε, μεταξύ άλλων, στην τοπική αυτοδιοίκηση να προβάλει ή προωθεί θέματα ομοφυλοφιλίας.

Μετά είχαμε και το θέμα του aids το 1985 που πήγε πίσω όλα όσα είχαν κερδηθεί μέχρι τότε. Ήταν σαν να ξεκινάγαμε ξανά από την αρχή. Μαζί με αυτό ήλθαν και οι πρώτες εκπομπές στην τηλεόραση όπου το θέμα «ομοφυλοφιλία» ανέβαζε τηλεθεάσεις στο κόκκινο. Χρειάστηκε πρώτα να πείσουμε ότι ο ιός δεν κολλά με την κοινωνική επαφή και μετά να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε... ελέφαντες! Ότι ο διαφορετικός σεξουαλικός προσανατολισμός δεν σε κάνει κατώτερο άνθρωπο. Για τέτοια βαρβαρότητα μιλάμε...

Το 1987 δημιουργείται η Ελληνική Ομοφυλοφιλική Κοινότητα (ΕΟΚ) από κάποια μέλη του ΑΚΟΕ ώστε να λυθεί το ζήτημα της έλλειψης νομικής υπόστασης. Βρεθήκαμε, μάλιστα, μπροστά σε ένα άλλο παράδοξο: ο λοαδ κόσμος δεν ήθελε να στελεχώσει την οργάνωση με το πρόσχημα ότι γκετοποιείται. Αποτέλεσμα, να δουλεύουμε λίγα άτομα, να τρέχουμε ζητήματα ακόμα λιγότερα και η ευρύτερη λοαδ κοινότητα να μας στήνει στο τοίχο και να μας κράζει για το παραμικρό!

Όταν έχεις ν’ αντιμετωπίσεις όλες αυτές τις καταστάσεις καθημερινής τρέλας είναι αδύνατον να κάνεις πολλά πράγματα ή να συμβαδίσεις με τις ταχύτητες άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Να φανταστείς ότι ακόμα και οι δικοί μου ρυθμοί, που είναι πολύ γρήγοροι, κόντεψαν να τραβήξουν χειρόφρενο!

Μ.Γ.: Μία από τις προτεραιότητες θεωρείται ότι πρέπει να υπάρχουν στις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι αυτό που στα ελληνικά λέμε «χτίσιμο συνειδήσεων». Είναι θα έλεγε κανείς το προαπαιτούμενο για να κάνει κανείς το βήμα παραπέρα και πατώντας εκεί να προχωρήσει στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων του. Θεωρείς ότι στην Ελλάδα έχει γίνει καθόλου δουλειά σ’ αυτό το θέμα από τις δικές μας οργανώσεις, αλλά και γενικότερα στον λοαδ χώρο;

Ε.Π.: Τώρα μπαίνουν τα πρώτα λιθαράκια για το «χτίσιμο συνειδήσεων», αλλά δεν είναι θέμα που αφορά μόνο τις οργανώσεις. Χρειάζεται και καλή θέληση από την ευρύτερη λοαδ κοινότητα που, δυστυχώς, ακόμα σφυρίζει αδιάφορα. Μια κοινότητα που ναι μεν θέλει εδώ και τώρα κατακτήσεις και δικαιώματα, αλλά χωρίς να κουνήσει το δακτυλάκι της.

Μ.Γ.: Συχνά-πυκνά βλέπουμε περιπτώσεις που υποστηρίζεται από μέλη της κοινότητας η τακτική του outing. Πές μου την άποψή σου γι’ αυτό – κατά πόσο το θεωρείς θεμιτό.

Ε.Π.: Εύκολα μιλάμε για outing αλλά τι ακριβώς εννοούμε και πώς το εννοούμε; Αν θέλουμε το outing για το outing τότε απλώς δείχνουμε μια διάθεση για κράξιμο που τελικά καταλήγει να θεωρηθεί κακεντρέχεια. Με μια τέτοια κίνηση θα μάθεις σε μια λεσβία ή έναν γκέι που κρύβονται τι σημαίνει αξιοπρέπεια, αυτοσεβασμός, ειλικρίνεια; Αυτά αποδεικνύονται ψιλά γράμματα για την περίπτωση τους.

Προσωπικά δεν περιμένω από όσα πρόσωπα βρίσκονται σε δημόσια αξιώματα και είναι λεσβίες ή γκέι να το πουν ανοικτά. Αν και δεν συμφωνώ με αυτό το κρυφτό όταν οι φήμες στους διαδρόμους οργιάζουν. Απαιτώ, όμως, από αυτά τα άτομα να με εξυπηρετήσουν, να μου κάνουν τη ζωή εύκολη και να βοηθήσουν όλη την κοινότητα με την υπογραφή ή την υποστήριξη τους όταν φτάσει κάποιο αίτημα μας μέχρι το γραφείο τους.

Μ.Γ.: Θα ήθελα να μου σχολιάσεις την υποψηφιότητα του Χάρη Τομπούλογλου στον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας (συνενώθηκαν τώρα με τον Καλλικράτη), ο οποίος είναι γνωστό ότι αποπέμφθηκε από την Ν.Δ. (δεν ξέρω αν αληθεύουν τα δημοσιεύματα, αλλά γράφουν ότι είναι πιθανόν να είναι με το νέο κόμμα της κυρίας Μπακογιάννη), όταν έγινε γνωστό ότι είναι ομοφυλόφιλος (αφού είχε διαπομπευτεί στην εκπομπή του Τριανταφυλλόπουλου).

Ε.Π.: Ακριβώς αυτά που ανέφερα παραπάνω ισχύουν και για τον κύριο Τομπούλογλου. Φαίνεται ότι βγήκε αλώβητος από την περιπέτεια που πέρασε στις αρχές του 2000. Τι να συζητάμε μετά… η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο!

Μ.Γ.: Σ’ ευχαριστώ πολύ για την συνέντευξη, και εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία στις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Ε.Π.: Εγώ σ’ ευχαριστώ και να ευχηθώ καλές δουλειές για τον Πολύχρωμο Πλανήτη.

Μ.Γ.: Να είσαι καλά Ειρήνη – καλή επιτυχία!

Πηγή : © Transs.gr

Συνέντευξη του Δημήτρη Τσαμπρούνη στη Μαρίνα Γαλανού για το transs.gr.

Το transs.gr, εγκαινιάζει την ενότητα των συνεντεύξεών του, με πρόσωπα της λοαδ κοινότητας, αλλά και δημόσια πρόσωπα που η άποψή τους έχει ενδιαφέρον για την κοινότητα, και ιδιαίτερα για θέματα που αφορούν τα διεμφυλικά άτομα.

Η πρώτη συνέντευξη, του transs.gr, είναι με τον υποψήφιο του συνδυασμού «Δικαίωμα στην Πόλη» του οποίου ηγείται ο Γιώργος Καμίνης, Δημήτρη Τσαμπρούνη, μέλος της ΟΛΚΕ, υπεύθυνο Επικοινωνίας του Athens Pride, επί πολλά χρόνια.

Δεν είμαι δημοσιογράφος, εύχομαι όμως, τόσο αυτή η συνέντευξη, όσο και όσες θ’ ακολουθήσουν να βοηθήσουν σ’ έναν ευρύτερο διάλογο στην κοινότητά μας, όσο και στην κοινωνία.



Μαρίνα Γαλανού: Αγαπητέ Δημήτρη χαίρομαι ιδιαίτερα και σ’ ευχαριστώ για την συνέντευξη που παραχωρείς στο transs.gr, και εύχομαι ολόκαρδα κάθε επιτυχία για την υποψηφιότητά σου. Πέρα από κάθε αμφιβολία έχουμε ανάγκη από ανοικτά λοαδ υποψηφιότητες που θα στηρίξουν τα θέματα που αφορούν την κοινότητα στην πολιτική σκηνή, αυτοδιοικητική και κεντρική.

Δημήτρης Τσαμπρούνης: Εγώ σε ευχαριστώ που μου δίνεις βήμα. Εκτός από χαρά, είναι και υποχρέωσή μου να μιλάω στα δικά μας ΜΜΕ.

Μ.Γ.: Έχεις αναφερθεί μέχρι τώρα αρκετά στο γιατί και το πώς προέκυψε η υποψηφιότητά σου, ως δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων, με αφορμή την επιστολή του Athens Pride προς τον υποψήφιο δήμαρχο. Κατ’ αρχήν αισθάνεσαι ικανοποιημένος από τις απαντήσεις του;

Δ.Τ.: O Καμίνης μου είπε αυθόρμητα, στην κατ ιδίαν συνάντησή μας, όταν συζητούσαμε τα του pride: «Επιτέλους, πρέπει οι ομοφυλόφιλοι να βγούνε από τις ντουλάπες τους, να πάψει να υπάρχει αυτή η υποκρισία σε κάθε οικογένεια, είναι ντροπή και για αυτούς και για την κοινωνία να κρύβονται!». Αυτή την κουβέντα δεν την έχει εκστομίσει κανένας πολιτικός μέχρι τώρα. Τονίζω, κανένας! Αυτή η κουβέντα ήταν που με έσπρωξε σε ετούτη την συνεργασία. Αυτός ο άνθρωπος καταλαβαίνει το «Α» της ύπαρξής μας: Να βγούμε προς τα έξω (coming out). Σε αυτή τη βάση μπορώ να δουλέψω ειλικρινά μαζί του. Γιατί αν ΔΕΝ ΒΓΟΥΜΕ από τα καβούκια μας, δεν υπάρχουν ούτε δικαιώματα, ούτε διεκδικήσεις. Και για τον καλύτερο πολιτικό θα είμαστε πάντα ανύπαρκτοι κι ανύπαρκτες.

Μ.Γ.: Έχεις πει σε προηγούμενη συνέντευξή σου ότι: «Ο ίδιος ο Καμίνης δεν είναι κομματική υποψηφιότητα και δεν είναι ο κλασσικός πολιτικός. Προέρχεται όμως από το Συνήγορο του Πολίτη. Είναι ο Δήμαρχος των ονείρων κάθε ακτιβιστή ανθρωπίνων δικαιωμάτων! Όλο αυτό είναι πολύ ελκυστικό». Πράγματι, ακούγεται ελκυστικό, εν πρώτοις. Ας εξετάσουμε όμως, αν θέλεις, την θητεία του ως Συνήγορος του Πολίτη. Αισθάνεσαι ότι, θεσμικά, έπραξε ότι ήταν μέσα στις δυνατότητές του για την προάσπιση της ισονομίας, της ισότητας όσον αφορά τα λοαδ θέματα; Πριν απαντήσεις, να θέσω υπ’ όψη σου την υπόθεση μίας κοπέλας από την Θεσσαλονίκη, που απευθύνθηκε στον Συνήγορο του Πολίτη, για την κάλυψη, απ’ το ασφαλιστικό της ταμείο της διαδικασίας επαναπροσδιορισμού φύλου της. Εξ όσων γνωρίζω, δεν πήρε καμιά απάντηση. Επιπλέον, αν πάρουμε για παράδειγμα την αντίστοιχο Συνήγορο της Κύπρου, βλέπουμε ότι είχε πάρει από μόνη της κάποιες πρωτοβουλίες στα θέματα που αφορούν την λοαδ κοινότητα. Στα θέτω αυτά, διότι υπάρχει κριτική στο πρόσωπο του κου Καμίνη, για την θητεία του ως Συνήγορος, που πιστεύω ότι καλόπιστα έχει νόημα και αξία να απαντηθεί.

Δ.Τ.: Όπως γνωρίζεις, ο Καμίνης ήταν ο επικεφαλής ενός οργανισμού εκατοντάδων ανθρώπων. Δεν γνωρίζω ποιος ή ποια έλαβε το αίτημα αυτό. Κακώς δεν απάντησε και δεν καταλαβαίνω το γιατί. Παλαιότερα είχαμε απευθυνθεί ως ΟΛΚΕ για κάποιο δημόσιο φορέα (Υπουργείο Υγείας συγκεκριμένα) που δεν μας έδινε σημασία κι ο Συνήγορος επενέβη με επίσημη απάντηση, θυμίζοντας στο Υπουργείο την υποχρέωσή του να απαντήσει και να προβεί σε ενέργειες υπέρ μας. Για αυτό και μου κάνει εντύπωση αυτό που μου λες.

Με ξέρεις, θα ήθελα να είχαν γίνει από το συνήγορο κι από άλλους φορείς 1000 πράγματα. Αυτό που του αναγνωρίζω είναι ότι πήρε το θεσμό αυτόν από το «5» και τον πήγε στο «7» ή στο «8» κι όχι προς τα πίσω, που έχει πάει όλη η Ελλάδα!. Πρέπει να σεβόμαστε, ειδικά αυτή τη στιγμή, ανθρώπους με θετικό απολογισμό έργου.

Μ.Γ.: Θα ήθελα να σου παραθέσω ένα σενάριο, ίσως πραγματικό. Ας υποθέσουμε ότι μία τρανς γυναίκα που δεν έχει κάνει επέμβαση επαναπροσδιορισμού του φύλου της είναι δημοτική υπάλληλος. Έχει προσληφθεί ως άρρεν, τα στοιχεία της αντρικά, το κοινωνικό της φύλο όμως είναι γυναικείο . Ο κύριος Καμίνης, από θέσεως, απαντά (αναφερόμενος σε άλλο θέμα – αυτό του πολιτικού γάμου ομοφύλων) ότι: «σε όλη μου τη διαδρομή υπερασπίζομαι την αρχή του κράτους δικαίου, τον σεβασμό στις αποφάσεις της ελληνικής δικαιοσύνης, ανεξάρτητα αν προσωπικά συμφωνώ ή όχι». Θα ήθελα να μου σχολιάσεις το σενάριο, και την πιθανή εξέλιξή του, καθώς και ποιά θα ήταν η παρέμβασή σου ως δημοτικός σύμβουλος.


Δ.Τ.: Πρώτον, ΔΥΣΤΥΧΩΣ κανένας Δήμαρχος πριν και μετά τον Αλιφέρη (ΠΑΣΟΚ) δεν τόλμησε να προβεί σε γάμο. Δεύτερον, μετά την κοινοποίηση της απόφασης μπορεί ο κάθε δήμαρχος όντως να επικαλεστεί την απόφαση αυτή. Το θέμα ήταν να βρεθούν κι άλλοι δήμαρχοι πριν την απόφαση.

Για το λόγο αυτόν δεν καταλαβαίνω γιατί η κριτική να εστιαστεί στον Καμίνη. Ο Τσίπρας στο Athens Pride 2006 μας έλεγε ότι «εγώ θα παντρέψω». Όταν έγινε αρχηγός κόμματος κι οι δικοί του δήμαρχοι (όλοι!!!) αρνήθηκαν, εκείνος έκανε την πάπια… Στα όνειρά μου θα ήθελα έναν ακτιβιστή Δήμαρχο, ο οποίος θα έλεγε «τη γράφω τη δικαιοσύνη», αλλά στο ξύπνιο μου προτιμάω έναν που μου λέει «ξέρεις τι, γουστάρω όταν εσείς βγαίνετε προς τα έξω, και θα υπερασπιστώ 1,2,3, θέματά σας, αλλά φίλε μου στο 4,5,6 διαφωνώ.» Γιατί έχω βάση να πάω παραπέρα. Ας καταφέρουμε επιτέλους το «Α» σε αυτή τη χώρα και μετά κάνουμε κριτική γιατί δεν έγινε το «Β». Και πριν βγάλουμε ακτιβιστή Δήμαρχο, ας ψηφίσουμε ακτιβιστή δημοτικό σύμβουλο!!!

Για το άλλο, η θέση μου είναι ότι πρέπει ένα άτομο βάσει της επιθυμίας του και χωρίς γραφειοκρατίες και γιατρούς να καταγράφεται με το φύλο που επιθυμεί, κάτι που ισχύει σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες (Ισπανία πχ). Αν ο όποιος Δήμαρχος έλεγε ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτε γιατί αυτή είναι η νομιμότητα, ασφαλώς θα με έχει απέναντί του. Αν είμαι στο Δήμο η φωνή μου, η φωνή μας θα ακουστεί.

Μ.Γ.: Δεν θα σε ρωτήσω τις θέσεις σου σε θέματα όπως ο γάμος, η υιοθεσία, το σύμφωνο – είναι γνωστές οι θέσεις σου σ’ αυτά τα θέματα. Δράττομαι της ευκαιρίας, καθώς δίνεις συνέντευξη σε ένα τρανς πόρταλ, να σε ρωτήσω ακόμη κάποια πράγματα που αφορούν περισσότερο τα διαφυλικά άτομα.

Μία πρώτη ερώτηση λοιπόν: Είναι γεγονός ότι η χώρα μας βρίσκεται σε μία αρκετά δύσκολη οικονομικά συγκυρία. Τα αδύναμα μέλη της φυσικά έχουν τις μεγαλύτερες δυσκολίες. Ανάμεσά τους είναι και τα τρανς άτομα, που είμαι σε θέση να γνωρίζω λόγω της ενασχόλησής μου με το ΣΥΔ, ότι αντιμετωπίζουν πολύ μεγάλα προβλήματα, πίστεψέ με. Στα πλαίσια αυτά το ΣΥΔ, θα ιδρύσει μάλιστα Ταμείο Αλληλεγγύης, πέραν του γενικού ταμείου του, για την βοήθεια των τρανς ατόμων που βρίσκονται στον κυκλώνα και πάντα στα πλαίσια των δυνατοτήτων μας ως ΜΚΟ. Πιστεύεις ότι ο Δήμος, θα μπορούσε να έχει συμβολή σ’ αυτό; Και αν ναι, με ποιόν τρόπο θα το φανταζόσουν;


Δ.Τ.: Θα ήμουνα κλασσικός πολιτικός για μούντζες αν τώρα σου έλεγα, Μαρίνα μου, αλίμονο, θα βοηθήσω έτσι κι έτσι κι έτσι, κατά το μαγικό «υπάρχουν τα λεφτά» του Γιωργάκη.

Αντίστροφα, πώς νομίζεις εσύ ότι μπορούν να βοηθηθούν τα άτομα αυτά; Εσύ πρέπει να με βοηθήσεις να βρω την λύση μέσα στο Δήμο. Εγώ πρέπει να σκεφτώ, πώς θα κινητοποιήσω κάτι μέσα στο Δήμο για να βοηθήσουμε να γίνει αυτό που εσύ σκέφτεσαι. Στην περίπτωση του ΣΥΔ έχουμε μια οργάνωση αυτοβοήθειας. Ο Δήμος μπορεί να την στηρίξει σε αρχικό στάδιο να σταθεί στα πόδια της. Όταν δυναμώσει, θα παράγει σοβαρό έργο από μόνη της.

Μαρίνα, να στο πω καθαρά. Δεν γνωρίζω τις δυνατότητες του Δήμου, γιατί φοβάμαι ότι λόγω αδιαφάνειας δεν τις γνωρίζει κανένας και καμία!

Ξέρω, ότι από αυτό που ονομάζουμε LGBT κοινότητα (λεσβίες, γκέι, αμφί και τρανς άντρες και γυναίκες), το «Τ» είναι το πιο ευαίσθητο, αυτό που χτυπιέται πιο πολύ. Είσαι σε θέση να γνωρίζεις, ότι όταν μπω στο Δήμο αύριο, θα υπάρχει κάποιος που έχει φίλες τραβεστί και τρανσέξουαλ και τις κρίνει σαν ισότιμους ανθρώπους και πολίτ(ισς)ες.

Μ.Γ.: Και μία δεύτερη ερώτηση: Πρόσφατα (προ τριών μηνών) διαβάσαμε στις εφημερίδες εγκύκλιο του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη (πρώην Δημ. Τάξης), σύμφωνα με την οποία δίνεται κατεύθυνση στα σώματα ασφαλείας, να δείξουν περισσότερη προσοχή και σεβασμό στις μειονότητες, ανάμεσά τους και στα τρανς άτομα. Δεν είδαμε όμως κάτι ανάλογο και για την δημοτική αστυνομία. Ποιές νομίζεις ότι πρέπει να είναι οι παρεμβάσεις στα θέματα αυτά του Δήμου, και ας μην το περιορίσουμε μόνο σ’ αυτό, αλλά γενικότερα σε θέματα διαφορετικότητας (σεξ. προσανατολισμός, ταυτότητα φύλου) στις υπηρεσίες του Δήμου.

Δ.Τ.: Σε ένα από τα αιτήματα που κατάθεσα για λογαριασμό του πράιντ, μιλάω για έναρξη ουσιαστικού διαλόγου με την κοινότητα και για ενημέρωση των φορέων του δήμου για τα θέματά μας. Σε αυτό μπαίνει αυτό που ζητάς για τη δημοτική αστυνομία. Το μπαλάκι πάλι σε σένα /εσάς: τι ακριβώς έχει συμβεί; Τι ακριβώς θεωρείτε εσείς, που γνωρίζετε τα προβλήματά σας, ότι πρέπει να γίνει; Πώς μπορώ εγώ να βοηθήσω σε αυτό όταν εκλεγώ; Η απάντηση είναι το άνοιγμα μιας συνεργασίας μεταξύ μας.

Μ.Γ.: Ποιά επιπλέον θα μπορούσε να είναι η συμβολή του Δήμου, πέρα των πολύ σημαντικών που έχεις αναφέρει, όπως η αιγίδα και η υποστήριξη στο Pride και η δημιουργία ενός λοαδ πολυχώρου; Θα ήθελα μάλιστα να μου σχολιάσεις αυτό που είχες αναφέρει: «δημιουργία θεσμοθετημένου διαλόγου με τις ομάδες της κοινότητας». Αυτό πώς θα μπορούσες να το φανταστείς πιο συγκεκριμένα;

Δ.Τ.: Πρέπει να κάνουμε μια λίστα για το τι θέλουμε σαν οργανώσεις, σαν κοινότητα και να ξεκινήσουμε διάλογο. Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να γίνουν τα 3 πράγματα που πρότεινα εγώ, αλλά ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ μια επαφή ουσίας με την οργανωμένη πολιτεία. Πουθενά δεν έχει γίνει διάλογος, ούτε σε υπουργεία, ούτε σε άλλους φορείς. Εϊμαστε στο "0" ακόμη στην Ελλάδα. Ας κάνουμε το «0» αυτό «1» με την έναρξη διαλόγου στο Δήμο της Αθήνας. Φαντάζομαι ένα φόρουμ οργανώσεων από τη μία και 1-2 ατόμων από το Δήμο από την άλλη, που θα συναντιέται μια φορά το δίμηνο πχ, όπου θα τίθενται θέματα και θα παρακολουθείται την πορεία τους. Μπορεί να στηθεί μέσα από αυτό το διάλογο πχ ένα δίκτυο ενημέρωσης για θέματα σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου για τις υπηρεσίες του δήμου ή να συσταθούν ομάδες μελέτης και εργασίας όσον αφορά τα προβλήματα και την ενημέρωση του κόσμου. Όπως ξέρουμε παιδεία είναι αυτό που λείπει αρχικά σ αυτήν την χώρα.

Μ.Γ.: Παρακολουθούμε την σειρά βίντεος «It get’s better», στις ΗΠΑ, κατά της ομοφυλοφοβίας. Σ’ αυτήν έδωσαν το παρόν, εκτός των άλλων, και πρόσωπα της κεντρικής πολιτικής σκηνής, ακόμη και ο Πρόεδρος Ομπάμα και η Υπ.Εξ. Χίλαρυ Κλίντον. Πιστεύεις ότι αυτό θα το δούμε στην Ελλάδα; αν όχι από πρόσωπα της κεντρικής πολιτικής σκηνής, έστω από κάποιον ή κάποια Δήμαρχο;

Δ.Τ.: Κάποια άτομα – μεταξύ αυτών κι ο Καμίνης- θα ήταν έτοιμα να δώσουν το παρόν και στην Ελλάδα. Αλλά κάποιος ή κάποια από εμάς πρέπει κα πάλι να το ξεκινήσει! Αν παραμένουμε στο καβούκι μας δεν θα γίνει πάλι τίποτα. Αυτή είναι η δική μας δουλειά, και σε αυτό μας ενθαρρύνει ο Καμίνης και σε αυτό είναι μπροστά.

Και με αυτό να κλείσω. Στείλτε με στο Δήμο. Χρειαζόμαστε μια φωνή δική μας εκεί. Για να μην ζητιανεύουμε χάρες από κόμματα δεξιά κι αριστερά. Κι αλλάξτε Δήμαρχο. Όλη η Αθήνα κι όχι μόνο η LGBT κοινότητα δεν τον αντέχει άλλο.

Μ.Γ.: Θα ήθελα θερμά να σ’ ευχαριστήσω γι’ αυτή τη συνέντευξη, και να σου ευχηθώ, ξανά επιτυχία από καρδιάς.

Πηγή : © Transs.gr

Δύο ΛΟΑΔ υποψηφιότητες στον Δήμο της Αθήνας.

Ελλάδα

Κάτω από την πολύ δύσκολη συγκυρία που περνά αυτή την εποχή η χώρα μας, δύο υποψήφιοι από την λοαδ κοινότητα μπαίνουν στην μάχη των δημοτικών εκλογών στον Δήμο της Αθήνας. Δύο υποψήφιοι, σε δύο διαφορετικούς συνδιασμούς: ο Δημήτρης Τσαμπρούνης (εκπρόσωπος επικοινωνίας του Athens Pride) στον συνδιασμό του Γιώργου Καμίνη, "Δικαίωμα στην πόλη", που υποστηρίζεται από το ΠαΣοΚ και την Δημοκρατική Αριστερά, και η Ειρήνη Πετροπούλου (μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΚΕ) στον συνδιασμό, "Ανοικτή Αθήνα", της Ελένης Πορτάλιου που υποστηρίζεται από τον ΣυΡιζΑ.

Ο Δημήτρης Τσαμπρούνης, έκανε γνωστή την υποψηφιότητά του, ως Δημοτικός Σύμβουλος στον Δήμο Αθήνας, με την ακόλουθη δήλωση:

Φίλες και φίλοι,

Προσωπικό μου "πιστεύω" είναι ότι στη Δημοκρατία έχουμε ευθύνη για ό,τι συμβαίνει γύρω μας, και είναι υποχρέωσή μας να εξασκούμε το δικαίωμα παρέμβασης, άσκησης δημόσιου λόγου και συμμετοχής. Με αφορμή το διάλογο που ανέλαβα να διεξάγω για τα αιτήματα του Athens Pride με τους υποψηφίους συνδυασμούς για την Δημοτική Αρχή των Αθηνών και λαμβάνοντας υπόψη:

1. τη θετική απάντηση του επικεφαλής του συνδυασμού "ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ" κ. Γιώργου Καμίνη για έναν ουσιαστικό διάλογο και τη δέσμευσή του για στήριξη της LGBTQ (λεσβιακής, γκέι, αμφί, τρανς και queer) κοινότητας,

2. το εγχείρημα συστέγασης και συμπαράταξης διαφόρων πολιτικών δυνάμεων, αλλά και προσώπων από την «κοινωνία των πολιτών και πολιτισσών» στον πρώτο Δήμο της χώρας

3. την εκτίμηση μου στο πρόσωπο του κ. Καμίνη, η οποία προέρχεται από την δράση του για την θεσμική προάσπιση της ισότητας

4. την προτροπή του ίδιου να αναλάβω την προώθηση των αιτημάτων της LGBTQ κοινότητας στο Δήμο της Αθήνας

Σας ανακοινώνω ότι αποφάσισα να δεχτώ την πρόταση και να λάβω μέρος στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στο δημοτικό συνδυασμό «ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ»

Είχε προηγηθεί, η δήλωση του Γιώργου Καμίνη σε σχετική επιστολή του Athens Pride, την οποία αντιγράφουμε:

Το Athens Pride, το οποίο διοργανώνεται με επιτυχία στην Αθήνα από το 2005, δεν είναι απλώς μια ετήσια γιορτή. Είναι ένα φεστιβάλ υπέρ της δυνατότητας του καθενός να μπορεί ανεμπόδιστα να εκδηλώνει την ομοερωτική του επιθυμία, χωρίς να υφίσταται δυσμενείς διακρίσεις. Είναι μια εκδήλωση υπέρ της ισονομίας και της διαφορετικότητας.

Ο Δήμος Αθηναίων υπό την δημαρχία μου θα θέσει υπό την αιγίδα του το Athens Pride και γενικότερα θα σταθεί αρωγός σε κάθε προσπάθεια προάσπισης της ισονομίας και των δικαιωμάτων των πολιτών που υφίστανται διακρίσεις. Για τον λόγο αυτό, θα στηρίξει με κάθε δυνατό τρόπο το ετήσιο φεστιβάλ υπερηφάνειας τόσο στην εγχώρια διοργάνωσή του (π.χ. αιγίδα, χορηγία επικοινωνίας, παροχή διαφημιστικού χώρου, κλπ) όσο και στη διεθνή εκπροσώπησή του. Παράλληλα, ο Δήμος Αθηναίων θα συνδράμει στη δημιουργία ενός πολυχώρου εκδηλώσεων, όπου θα μπορούν να συναντώνται τόσο το Athens Pride όσο και άλλες μη κυβερνητικές οργανώσεις προάσπισης των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Για μένα, το φεστιβάλ αυτό δίνει μια υπεραξία στην Αθήνα όχι απλώς σε επίπεδο άσκησης ατομικών δικαιωμάτων όλων των ανθρώπων, ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού, αλλά και σε άλλους τομείς: για ποιο λόγο η Αθήνα να μη γίνει, όπως άλλες πρωτεύουσες μια μητρόπολη ταξιδιωτικού προορισμού για εκδηλώσεις διεθνούς βεληνεκούς όπως είναι το Athens Pride; Μήπως έχουμε την πολυτέλεια να στερούμαστε τέτοιου είδους αναφορές;

Σε ό,τι αφορά στο ζήτημα των γάμων μεταξύ ανθρώπου του ιδίου φύλου θα ήθελα να πω ότι πρόκειται φυσικά για ένα υπαρκτό ζήτημα. Το γεγονός όμως ότι οι γάμοι αυτοί θεωρήθηκαν άκυροι από την ελληνική δικαιοσύνη δημιουργεί θέμα σε δύο επίπεδα: πρώτον, εγώ σε όλη μου τη διαδρομή υπερασπίζομαι την αρχή του κράτους δικαίου, τον σεβασμό στις αποφάσεις της ελληνικής δικαιοσύνης, ανεξάρτητα αν προσωπικά συμφωνώ ή όχι. Επίσης, θεωρώ, και αυτό μου φαίνεται αυτονόητο, ότι πρακτικά η τυχόν διεξαγωγή ανυπόστατων γάμων από τον μεγαλύτερο δήμο της χώρας, καθιστά ανέξοδη και επισφαλή τη συζήτηση αυτή.

Τέλος, θα ήθελα να θυμίσω ότι κάθε ελληνική οικογένεια έχει στο ντουλάπι της έναν «σκελετό». Αυτό δεν μπορούμε να το ξεχνάμε ούτε να προσποιούμαστε πως δεν υπάρχει. Είναι υποκρισία, είναι ντροπή αυτό να διαιωνίζεται. Θα κάνω ότι περνά από τις θεσμικές μου δυνατότητες για να σταθώ αλληλέγγυος στη μάχη κατά των διακρίσεων, των προκαταλήψεων και της δυσανεξίας απέναντι στη διαφορετικότητα.

Παράλληλα, η Ειρήνη Πετροπούλου, μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΚΕ, έκανε γνωστή την υποψηφιότητά της ως Δημοτική Σύμβουλος στον Δήμο Αθήνας και η ΟΛΚΕ, εξέδωσε το ακόλουθο δελτίο τύπου, για την υποψηφιότητα της Ειρήνης Πετροπούλου και του Δημήτρη Τσαμπρούνη:




Oι Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές της 7ης Νοέμβρη γίνονται σε ιδιαίτερες πολιτικές συνθήκες και εν μέσω ραγδαίων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών. Η γενικότερη πολιτική στάση του καθενός και της καθεμιάς μας δε μπορεί να μην ενημερώσει την ψήφο μας στις 7 Νοέμβρη, το ζήτημα όμως της καθημερινότητας στην πόλη που ζούμε (και ως γκέι, λεσβίες, αμφί, τρανς) δεν παύει να είναι κρισιμότατο.

Σε αυτή τη βάση η ΟΛΚΕ καλωσορίζει θερμότατα και υποστηρίζει με ενθουσιασμό τις υποψηφιότητες στο Δήμο Αθήνας της Ειρήνης Πετροπούλου με το συνδυασμό "Ανοιχτή Πόλη" και του Δημήτρη Τσαμπρούνη με το συνδυασμό "Δικαίωμα στην Πόλη".

Το γεγονός ότι και οι δύο είναι μαχητικά μέλη του λεσβιακού, γκέι, αμφί και τρανς κινήματος μας και κατεβαίνουν ως ανοιχτα λεσβία υποψήφια και γκέι υποψήφιος, μας δίνει τη βεβαιότητα ότι οι υποψηφιότητές τους δε θα δώσουν ένα "ελαφρύ λεσβιακό ή γκέι άρωμα" σε έναν κατά τα άλλα ετεροκανονικό ή ομοερωτοφοβικό συνδυασμό, αλλά θα ανοίξουν επί της ουσίας τη συζήτηση για τα δικαιώματα μας στην πόλη, προβάλλοντας τα αντίστοιχα αιτήματα μέσα στους συνδυασμούς τους.

Η ΟΛΚΕ θα υποστηρίξει φυσικά με τον ίδιο ενθουσιασμό οποιαδήποτε άλλη υποψηφιότητα σε αυτές τις εκλογές διακρίνεται από τα χαρακτηριστικά της ορατότητας και της μαχητικής διεκδίκησης δικαιωμάτων.

Συμπληρωματικά στα παραπάνω η ΟΛΚΕ θα ήθελε να επιστήσει την προσοχή όλων μας στο ότι η ψήφος σε κάποιον/α που γενικώς και αορίστως "φαίνεται λεσβία ή γκέι" ή "ξέρουμε από φήμες ότι είναι λεσβία ή γκέι" δε διασφαλίζει καμία απολύτως διεκδίκηση για εμάς, όσα καλιαρντά και να έχει χρησιμοποιήσει το πρόσωπο αυτό στο τηλεοπτικό prime time, όσο υψηλό στέλεχος και αν είναι σε ένα συνδυασμό. Για να αξίζει την ψήφο μας μια υποψηφιότητα οφείλει να είναι ορατή και μαχητική, να λέει τα πράγματα με το όνομά τους και να διεκδικεί εδώ και τώρα αλλαγές για την πραγματική ισότητα όλων μας, λεσβιών, γκεί, αμφί, τρανς και στρέιτ.

Ευχόμαστε ολόθερμα κάθε επιτυχία στο Δημήτρη και την Ειρήνη!

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΚΕ

Επίσης, ο συνδιασμός "Ανοικτή Πόλη", είχε απαντήσει τα ακόλουθα στην επιστολή του Athens Pride:

Η Ανοιχτή Πόλη η δημοτική κίνηση που αναφέρεται στο χώρο της ανανεωτικής, ριζοσπαστικής και οικολογικής αριστεράς στο Δήμο Αθηναίων, βρίσκεται αλληλέγγυα στους αγώνες της LGBT κοινότητας για ίσα δικαιώματα, απέναντι στον κοινωνικό συντηρητισμό και τις κυρίαρχες πολιτικές περιθωριοποίησης της σεξουαλικής διαφορετικότητας. Η απάντηση σε σχέση με τα ερωτήματα που θέτετε βρίσκεται στη δράση και τις παρεμβάσεις της Ανοιχτής Πόλης την προηγούμενη τετραετία στο δημοτικό συμβούλιο.

Σε ό,τι αφορά την αιγίδα και την έμπρακτη υποστήριξη του Athens Pride από το Δήμο Αθηναίων:

Η Ανοιχτή Πόλη ήταν η μόνη δημοτική κίνηση που έθεσε στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας το ζήτημα της άρνησης χορήγησης της αιγίδας του Δήμου στο Athens Pride και ζήτησε από το Δήμο να παρέχει την αιγίδα και την αναγκαία τεχνική υποδομή στη διοργάνωση.

Τόσο η δημοτική σύμβουλος και σημερινή υποψήφια δήμαρχος Αθηναίων Ελένη Πορτάλιου, όσο και ο Ρήγας Αξελός, είχαν θέσει το ζήτημα, χωρίς ποτέ να πάρουν καμία ουσιαστική απάντηση από τον Δήμαρχο Αθηναίων.

Δείτε σχετικές παρεμβάσεις:

http://anoihtipoli.gr/anakoinoseis/2007/i-anoichti-poli-sto-dimotiko-symboylio-5/,
http://anoihtipoli.gr/anakoinoseis/2007/i-anoichti-poli-sto-dimotiko-symboylio-5/ 2008:
http://anoihtipoli.gr/anakoinoseis/2008/i-anoichti-poli-sto-dimotiko-symboylio-5,
http://anoihtipoli.gr/anakoinoseis/2008/i-anoichti-poli-sto-dimotiko-symboylio-5,
2009: http://anoihtipoli.gr/anakoinoseis/i-anoichti-poli-sto-dimotiko-symboylio-11,
http://anoihtipoli.gr/anakoinoseis/i-anoichti-poli-sto-dimotiko-symboylio-11

Θεωρούμε αυτονόητο ότι ο Δήμος Αθηναίων πρέπει να στηρίζει τις προσπάθειες των πολιτών και των οργανώσεων που αγωνίζονται ενάντια στις διακρίσεις και προάγουν την ανεκτικότητα και την αλληλλοαποδοχή. Η άρνηση του δημάρχου Αθηναίων να στηρίξει το Pride δεν αποτελεί παρά μία ακόμη έκφραση των υπερ-συντηρητικών και συχνά αντιδημοκρατικών αντιλήψεών του. Μια προσπάθεια να χαϊδέψει συντηρητικούς και ακραίους κύκλους.

Σε ό,τι αφορά τη φυσική παρουσία του/της δημάρχου στο Athens Pride Ο κάθε αιρετός κάνει τις επιλογές του. Εμείς θεωρούμε ότι ο/η δήμαρχος της Αθήνας οφείλει να βρίσκεται σε όλες τις εκδηλώσεις που μάχονται ενάντια στις διακρίσεις, στα σεξιστικά στερεότυπα, τον κοινωνικό συντηρητισμό. Γι’ αυτό άλλωστε, η Ανοιχτή Πόλη και οι δημοτικοί της σύμβουλοι βρέθηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια στο Athens Pride. Με συμμετοχή στην παρέλαση και στο χώρο του Pride, με τραπεζάκι και ενημερωτικό υλικό (δείτε εδώ το κείμενο που μοίραζε η Ανοιχτή Πόλη στο τελευταίο Pride HYPERLINK "http://anoihtipoli.gr/anakoinoseis/stirizoyme-kai-symmetechoyme-sto-festibal-yperifaneias-2013-athens-pride-2010/" http://anoihtipoli.gr/anakoinoseis/stirizoyme-kai-symmetechoyme-sto-festibal-yperifaneias-2013-athens-pride-2010/). Αυτό θα πράξουμε και στο μέλλον από όποια θέση βρεθεί η Ανοιχτή Πόλη.

Συνεργασία με το Athens Pride για την προώθηση του Φεστιβάλ και έξω από τα ελληνικά σύνορα, αλλά και για τη στήριξη περιοχών με προβλήματα:

Ο Δήμος Αθηναίων διαθέτει μια υποδομή που έχει φτιαχτεί με τα χρήματα των Αθηναίων δημοτών. Σε αυτήν την υποδομή μεταξύ άλλων, περιλαμβάνεται το δημοτικό ραδιόφωνο, η Εταιρεία Τουριστικής και Οικονομικής Ανάπτυξης (αν και έχουμε σοβαρά ερωτηματικά για τον τρόπο που αξιοποιούνται τα διόλου ευκαταφρόνητα κονδύλια που διοχετεύονται στην συγκεκριμένη εταιρεία), οι διάφοροι δημοτικοί χώροι.

Η Ανοιχτή Πόλη θεωρεί ότι αυτή η υποδομή πρέπει να βρίσκεται στην υπηρεσία των πολιτών της Αθήνας. Πρέπει να στηρίζουν έμπρακτα και να προβάλουν τις συλλογικότητες της Αθήνας που αγωνίζονται για την πόλη και τους κατοίκους της. Η Δημοτική αρχή δεν επιτρέπεται να κρατάει αυτήν υποδομή κλειστή και μακριά από τις ζωντανές δυνάμεις της πόλης. Η Ανοιχτή Πόλη υποστηρίζει ότι ο 9,84 πρέπει να προβάλλει διοργανώσεις όπως το pride ή τα αντιρατσιστικά φεστιβάλ, ότι οι δημοτικοί χώροι δεν πρέπει να είναι αποστειρωμένοι αλλά στην υπηρεσία των πολιτών, ότι ο δήμος πρέπει να συνεργάζεται με ευρωπαϊκά και διεθνή δίκτυα και να στηρίζει τη διεξαγωγή ευρωπαϊκών γεγονότων που προωθούν την ανεκτικότητα, το σεβασμό στη διαφορετικότητα, την αλληλεγγύη, τον αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση. Είναι ώρα ο Δήμος Αθηναίων να βγει από την κλειστοφοβική του αντίληψη.

Τέλος, θεωρούμε ότι ο/η Δήμαρχος της Αθήνας, επειδή ακριβώς είναι δήμαρχος του μεγαλύτερου δήμου της χώρας, παίζει έναν κεντρικό ρόλο. Με την παρουσία του μπορεί να συμβάλει στο σπάσιμο των ομοφοβικών στερεοτύπων, του κοινωνικού και θεσμικού ρατσισμού. Το τελευταίο φυσικά απαιτεί κάτι πολύ περισσότερο από απλές διακηρύξεις. Απαιτεί ο δήμος να πάρει πρωτοβουλίες που θα οδηγούν στην κατάργηση των διακρίσεων, στηρίζοντας για παράδειγμα ενεργά τον πολιτικό γάμο μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Και η Ανοιχτή Πόλη έχει αποδείξει ότι είναι διατεθειμένη να κινηθεί σ’ αυτή την κατεύθυνση, σε όλους τους τομείς.

Δημιουργία LGBT χώρου:

Η αξιοποίηση της περιουσίας του Δήμου προς όφελος των δημοτών και των συλλογικοτήτων της Αθήνας αποτελεί ζητούμενο και πρώτη προτεραιότητα της Ανοιχτής πόλης.

Κατά την άποψη μας, στο επόμενο διάστημα ο δήμος οφείλει να συγκρουστεί με την κυβερνητική πολιτική και το μνημόνιο για να ανατραπούν τα σημερινά ασφυκτικά δεδομένα, για να διατεθούν πόροι για τις μεγάλες παρεμβάσεις που έχει ανάγκη η πόλη, όπως τα μητροπολιτικά πάρκα της Αθήνας. Ταυτόχρονα, όμως, μπορούμε να πραγματοποιήσουμε ένα δημιουργικό έργο μαζί με τους πολίτες της Αθήνας.

Η Ανοιχτή Πόλη έχει όλα τα προηγούμενα χρόνια διαμορφώσει και προτείνει σήμερα στους Αθηναίους και τις Αθηναίες ένα πρόγραμμα σωτηρίας για την Αθήνας. Ένα πρόγραμμα φθηνό, οικολογικό, με τη συμμετοχή των πολιτών. Στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος, προτείνουμε ο δήμος με τους εργαζομένους του, χωρίς εξωτερικούς εργολάβους, να αξιοποιήσει τη δημοτική περιουσία για μικρά, τοπικά έργα με κοινωνική ανταποδοτικότητα. Μεταξύ αυτών προτείνουμε την επισκευή και χρησιμοποίηση αναξιοποίητων κτιρίων του δήμου προκειμένου να αποδοθούν στους κατοίκους της πόλης. Παιδικοί σταθμοί, λέσχες φιλίας, βιβλιοθήκες, κοινωνικά κέντρα για τους νέους, για καλλιτεχνικές ομάδες, για συλλογικότητες της Αθήνας. Να ανοίξουν επιτέλους τα νεκρά δημοτικά κτίρια στους ανθρώπους της πόλης.

Το πρόγραμμα της Ανοιχτής Πόλης μπορεί να υλοποιηθεί άμεσα και με χαμηλό κόστος, και είναι απολύτως συμβατό με τη δημιουργία ενός LGBT χώρου στην Αθήνα.

Ένα έμπρακτο παράδειγμα αυτού του προγράμματος, αποτελεί η Δημοτική Αγορά της Κυψέλης, που άνοιξε πριν από τέσσερα χρόνια με πρωτοβουλία της Ανοιχτή Πόλης και λειτουργεί σήμερα με αυτοδιαχείριση από τους κατοίκους της Κυψέλης, ως ένα δημόσιο, κοινωνικό και πολιτιστικό κέντρο, ανοιχτό σε κάθε συλλογικότητα που επιθυμεί να το αξιοποιήσει.

Διάλογος με την αθηναϊκή κοινότητα: Η Ανοιχτή Πόλη έχει δώσει μάχες για τη δημοκρατική λειτουργία του δήμου, για ένα δήμο που οφείλει να είναι σε διαρκή επικοινωνία με τους πολίτες, τις ομάδες και τις συλλογικότητες της Αθήνας. Η παρουσία της Ανοιχτής Πόλης στο δημοτικό συμβούλιο είχε ακριβώς αυτό το χαρακτήρα. Να εκπροσωπεί τις ζωντανές δυνάμεις της πόλης, τα κινήματα και τους ενεργούς πολίτες. Γιατί γνωρίζουμε βέβαια ότι όσες φορές πολίτες, ομάδες, κινήματα προσπάθησαν να συνομιλήσουν με το Δήμο, βρήκαν τις πόρτες κλειστές.

Για την Ανοιχτή Πόλη, η συζήτηση για τα δικαιώματα δεν αποτελεί πολυτέλεια. Ιδίως σήμερα που, υπό το βάρος της οικονομικής κρίσης και των αντικοινωνικών κυβερνητικών μέτρων, η δυναμική πορεία για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, των αμφισεξουαλικών και των διαφυλικών γυναικών και ανδρών κινδυνεύει να ανατραπεί, στο πλαίσιο μιας ενδεχόμενης συντηρητικής αναδίπλωσης της ελληνικής κοινωνίας, είναι καθοριστικής σημασίας να θέσουμε ξανά στο κέντρο του δημόσιου διαλόγου αυτή την ατζέντα.

Η Ανοιχτή Πόλη δεν ανήκει στην κατηγορία εκείνων των παρατάξεων που στις προηγούμενες εκλογές, αλλά και σε όλη τη διάρκεια της τετραετίας έμειναν άφωνες απέναντι στο LGBT κίνημα. Το 2006, στα ψηφοδέλτια της Ανοιχτής Πόλης συμμετείχαν άνθρωποι με ενεργή παρουσία στο LGBT κίνημα. Αλλά και σε όλη την τετραετία, στηρίξαμε κάθε προσπάθεια άρσης των διακρίσεων, υποστηρίζοντας για παράδειγμα το δικαίωμα ατόμων του ίδιου φύλου στον πολιτικό γάμο (θυμίζουμε ότι ο επικεφαλής της Ανοιχτής Πόλης το 2006 Αλέξης Τσίπρας ήταν ο μόνος πολιτικός αρχηγός που τάχθηκε δημοσίως υπέρ του γάμου στην Τήλο). Σε αυτή την κατεύθυνση δουλεύουμε και πάλι για τη συγκρότηση των ψηφοδελτίων μας. Επιδιώκουμε να συμμετέχουν ξανά άνθρωποι που ασπάζονται τα προτάγματα της Ανοιχτή Πόλης για το Δήμο και την πόλη και ταυτόχρονα συμμετέχουν και στηρίζουν στην πράξη το LGBT κίνημα. Είναι και αυτός ένας από τους τρόπους προκειμένου να φέρουμε την LGBT ατζέντα στο προσκήνιο των δημοτικών εκλογών. Για μια Αθήνα ανοιχτή.

Η ΛΟΑΔ κοινότητα, έχει ανάγκη της ανοικτής εκπροσώπησης και της ορατότητας στην πολιτική σκηνή, τόσο στην αυτοδιοίκηση, όσο και στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Ας ευχηθούμε κι εμείς κάθε επιτυχία και στους δύο υποψηφίους της κοινότητάς μας, τόσο στην Ειρήνη Πετροπούλου, όσο και στον Δημήτρη Τσαμπρούνη!

Πηγή : © Transs.gr